Muju Earth Technologies
Ifeoluwa Afolayan and Wangyang Hu
Ifeoluwa (Lu) Afolayan and Wangyang (Ocean) Hu are the founders of Muju Earth Technologies, a start-up that aims to support farmers worldwide in the transition to regenerative and climate-resilient agriculture.
Wereldwijd heeft naar schatting 40 procent van de landbouwgrond al te maken met matige tot ernstige bodemdegradatie. Sommige prognoses voorspellen zelfs dat dit in 2050 kan oplopen tot 90 procent. Vaak komt het door intensieve landbouwmethoden om verdichte bodems en onkruid tegen te gaan, zoals het ploegen van de grond. Naarmate bodems verder achteruitgaan neemt de kwetsbaarheid voor droogte en overstromingen toe, waardoor boeren kampen met teruglopende opbrengsten en de biodiversiteit verder afneemt. Bovendien groeit de afhankelijkheid van kunstmest en zware machines om bodemverdichting tegen te gaan. Daarnaast bevatten aangetaste bodems tot 80 procent minder bodemleven, waardoor water slechter infiltreert, de vruchtbaarheid afneemt en minder COâ‚‚ wordt opgeslagen.Â
Aeropod is een biologisch afbreekbare capsule die tegelijk met gewassen wordt ingezaaid. Onder invloed van druk en bodemvochtigheid barst de capsule open in de grond en creĂ«ert zo ruimte voor extra toevoer van lucht en water. Door bodemverdichting op een gerichte, minder ingrijpende en betaalbare manier aan te pakken, draagt Aeropod bij aan gezonde bodems, sterkere plantenwortels en meer bodemleven.Â
Hi Lu, je bent medeoprichter van Muju Earth Technologies, een startup voor innovatieve duurzame landbouw. Ben je opgegroeid op het platteland, in een boerenfamilie misschien zelfs?
Verre van zelfs. Ik ben opgegroeid in Lagos, de grootste stad van Nigeria, dus boer worden kwam niet eens bij me op. Lagos is een stad van extremen, waar enorme rijkdom en grote armoede dagelijks naast elkaar bestaan. Dat heeft mij al vroeg bewust gemaakt van mijn eigen privilege. De verschillen waar ik mee werd geconfronteerd, hebben zeker bijgedragen aan mijn gevoel voor empathie.
De overheid is in Nigeria grotendeels afwezig, waardoor mensen vaak sterk op elkaar zijn aangewezen. De gemeenschap is daarom erg belangrijk en mensen kijken naar elkaar om, omdat dat vaak gewoon nodig is. Dat ik uiteindelijk als designer-engineer in de landbouw terecht zou komen, had ik toen zeker niet bedacht.
Wanneer kwam je erachter dat je designer wilde worden?
Design kwam eigenlijk op een heel onverwachte manier in mijn leven. Ik was nooit bewust van plan om designer te worden. Ik studeerde Elektrotechniek omdat ik ervan hield om dingen uit te vinden. In eerste instantie wilde ik vooral een betere probleemoplosser worden.
In Nigeria leer je al snel pragmatisch denken. Veel systemen functioneren niet zoals ze zouden moeten. Als iets kapot is, repareer je het. Je richt je vooral op het vinden van een oplossing en minder op de bredere context van het probleem.
Was er een specifiek moment of gebeurtenis waardoor je besefte: ik wil een bijdrage leveren aan een betere wereld?
Tijdens mijn laatste jaar Elektrotechniek aan Covenant University in 2022 stelde mijn supervisor ons een simpele vraag: welk probleem wil je oplossen? Ik moest meteen denken aan de verhalen uit Noord-Nigeria, waar jaren geleden meerdere schoolmeisjes werden ontvoerd omdat het er politiek instabiel was. Ik was ongeveer dertien toen ik daar het eerst over hoorde. Die meisjes waren destijds ongeveer even oud als ik.
Voor mijn afstudeerproject ontwikkelde ik een eenvoudige en betaalbare gps-tracker die klein genoeg was, zodat die in een pennendoosje paste. Het idee was dat gezinnen in die regio zich zo'n apparaat daadwerkelijk zouden kunnen veroorloven, zodat er bij een vermissing direct een zoekactie kon worden gestart. Het was geen perfecte oplossing, maar het liet me wel zien aan wat voor soort techniek ik mijn leven wilde wijden.
Zonder een gezonde bodem kunnen wij simpelweg niet overleven.
En toen besloot je: ik word designer?
Na mijn afstuderen werkte ik voor een internationaal techbedrijf in Nigeria. Toch merkte ik al snel dat ik mijn technische kennis op een andere manier wilde inzetten, zodat ik meer directe impact kon hebben op de levens van mensen. Ik ging op zoek naar een opleiding die techniek en innovatie combineerde. Zo kwam ik terecht bij Innovation Design Engineering in Londen, een samenwerking tussen Imperial College en het Royal College of Art.
Eerlijk gezegd wist ik toen nog niet goed wat design eigenlijk betekende. Dat veranderde volledig tijdens mijn studie. Techniek leert je hoe je iets bouwt. Design stelt eerst de vraag of je wel het juiste probleem probeert op te lossen, of mensen het wel echt willen en of het niet ergens anders een probleem creëert. Om een innovatieve oplossing te ontwikkelen, moet je eerst de context en de beperkingen begrijpen, en creatief denken gebruiken om het probleem op te lossen. Die manier van denken is me altijd bijgebleven.
Wanneer raakte je geĂ¯nteresseerd in landbouw?
Tijdens mijn studie Innovation Design Engineering kwam ik op het spoor van mycorrhizale netwerken, ook wel het ‘internet van bomen’ genoemd. Het zijn ondergrondse schimmelnetwerken die planten met elkaar verbinden en ervoor zorgen dat voedingsstoffen, signalen en zelfs waarschuwingen kunnen worden uitgewisseld. Ik vond het fascinerend: ik had jarenlang met elektronische en digitale netwerken gewerkt, en de natuur gebruikt gewoon iets vergelijkbaars.
Destijds onderzocht ik manieren om die verborgen netwerken zichtbaar te maken. Bodemdegradatie, kunstmest en pesticiden kunnen ze beschadigen, terwijl boeren lastig kunnen zien wat zich onder hun voeten afspeelt. Mijn oplossing was een apparaat dat de activiteit van de schimmelnetwerken met zwakke elektrische signalen kon detecteren en registreren. Het was een visueel feedbacksysteem, waardoor boeren gerichter maatregelen kunnen nemen om de netwerken te beschermen Ă©n te stimuleren.
Wat fascineert je aan zoiets specifieks als schimmelnetwerken in landbouwgrond?
De bodem is een van de meest diverse ecosystemen op aarde. Meer dan de helft van al het leven bevindt zich onder onze voeten. Miljarden organismen werken daar samen in een complex netwerk. Zonder een gezonde bodem kunnen wij simpelweg niet overleven.
Die belangstelling bracht me uiteindelijk naar een Brits technologiebedrijf dat met akoestische sensoren en kunstmatige intelligentie onderzoekt wat zich onder het bodemoppervlak afspeelt. Daar bracht ik voor het eerst veel tijd door met boeren. We betrokken hen gedurende het hele ontwerpproces om te begrijpen welke informatie voor hen daadwerkelijk bruikbaar was, en hoe het in de dagelijkse praktijk van het boerenleven zou passen.
Wat maakte die gesprekken met boeren zo leerzaam?
Boeren hebben kennis die je niet uit boeken leert. Ze werken soms decennialang op dezelfde landbouwgrond. Ze geven veel om de grond waar ze mee werken, maar binnen bestaande systemen hebben ze weinig goede opties. Om de bodem van zuurstof te voorzien moeten ze zware machines gebruiken om te ploegen, wat de aarde verder verdicht. Daardoor infiltreert water slechter en neemt de vruchtbaarheid af.
Ik herinner me een boer die meer dan 50 hectare tarwe verloor door aanhoudende regen, wat ervoor zorgde dat het gewas wegrotte in de grond. Dat heeft een enorme economische impact. Kortom, boeren zitten gevangen in een destructief systeem. Ze moeten meer produceren met minder middelen, terwijl de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd elk jaar lastiger te voorspellen worden.
Je zag een economisch probleem dat lokale boeren trof. Wat deed je besluiten om hier al je tijd en energie in te steken?
Naarmate ik meer leerde over bodemdegradatie, begon ik de omvang van het probleem te begrijpen. Sommige prognoses voorspellen dat in 2050 meer dan 90 procent van alle bodems wereldwijd aangetast kan zijn. De gevolgen voor voedselzekerheid, zeker in delen van het mondiale Zuiden, zijn enorm. Daarom wilden we het probleem echt doorgronden en onderzoeken of er een betere aanpak mogelijk was.
Design stelt eerst de vraag of je wel het juiste probleem probeert op te lossen.
Hoe ben je op het idee van Aeropods gekomen?
Aeropod ontstond tijdens het afsluitende groepsproject van de Innovation Design Engineering. Ik werkte samen met drie designers, onder wie Wangyang (Ocean) Hu, die later mijn medeoprichter bij Muju Earth werd. We spraken uitgebreid met boeren, onderzoekers en andere betrokkenen om beter te begrijpen hoe bodemdegradatie, verdichting en beluchting met elkaar samenhangen.
Boeren weten al lang dat hun grond voldoende lucht nodig heeft, maar de bestaande methoden steunen vrijwel allemaal op zware machines die de bodem juist opnieuw kunnen beschadigen. Daarom gingen we op zoek naar een alternatief. Sommige ideeën bleken technisch haalbaar, maar veel te duur. Andere sloten niet aan op de dagelijkse praktijk van boeren. Met elk gesprek kwamen we een stap dichter bij een oplossing.
De doorbraak kwam toen ik mezelf afvroeg: wat als het beluchten van een bodem net zo eenvoudig zou zijn als het zaaien van een zaadje? Vanuit die gedachte ontstond Aeropod.
Dat moet een euforisch moment zijn geweest. Wanneer kwam de eerste reality check?
Het eerste praktische probleem was: hoe krijg je de capsules in de grond? Ook moest de capsule de aarde omwoelen zonder de gewassen te beschadigen. De oplossing was een capsule die als popcorn openbarst. Het formaat is ongeveer een pindapeul, zodat ze gewoon met de gewassen mee kunnen worden gezaaid. Vervolgens werken de capsules helemaal autonoom.
Er lopen momenteel meerdere patentaanvragen, dus ik kan niet te veel zeggen, maar elke capsule bestaat uit meerdere lagen. De organische materialen reageren onder bepaalde condities, zoals bodemvochtigheid en –druk. Ze ploffen dus alleen open op plekken waar het nodig is en op verschillende momenten, door de minimale variatie in de samenstelling. We claimen nog niet dat Aeropods het intensieve omploegen van de grond met zware machines volledig kunnen vervangen, maar de innovatie biedt wel perspectief op een andere aanpak: een geleidelijke en minder ingrijpende manier van bodembeluchting, met aandacht voor het ecosysteem boven én onder de grond.
Wat is de taakverdeling tussen jouw en Ocean?
Naar buiten toe ben ik de CEO en Ocean de Chief Technical Officer of CTO. We vullen elkaar goed aan. Ocean had al een opleiding als productdesigner afgerond aan de Beijing University of Chemical Technology toen we elkaar ontmoetten tijdens de IDE-opleiding. Zijn mindset is creatiever en onderzoekend, ik ben meer gestructureerd. We werken allebei heel resultaatgericht. Buiten werk zijn we ook goede vrienden.
Jullie hebben geen van beiden een zakelijke achtergrond. Hoe hebben jullie de kennis ontwikkeld om een bedrijf op te starten?
We waren verrast door hoe goed ons afstudeerproject werd ontvangen. We kregen een van de hoogste beoordelingen van de opleiding. Daardoor begonnen we ons af te vragen of het idee ook buiten de universiteit potentie had.
Om dat te testen deden we in juni 2025 mee aan een programma voor ondernemers van Imperial College London. Daar leerden we de zakelijke kant van innovatie kennen. Uiteindelijk wonnen we de eerste prijs Ă©n £15.000 startkapitaal.
Dat voelde als een belangrijk kantelpunt. Het was een bevestiging dat mensen buiten onze community geloofden in wat we aan het bouwen waren. Toen besloten we echt de sprong te wagen en Muju Earth Technologies op te richten.
Wat is de grootste uitdaging bij het doorontwikkelen van dit innovatieve prototype tot een realistisch product?
Het vinden van de juiste fabrikant. Muju Earth Technologies is gericht op innovatie en productontwikkeling, en de productie van de Aeropods moet worden uitbesteed. Maar het is een nieuw product. Een bedrijf dat de productie meteen kan opstarten, bestaat dan ook niet. Momenteel zijn we in gesprek met fabrikanten die gespecialiseerd zijn in het maken van kwetsbare producten met veel lagen, zoals banketbakkers. Zij beschikken over de geschikte machines, want in de basis lijkt een Aeropod op een eclair, een gebakje dat ook uit allemaal verschillende lagen bestaat.
De Aeropod is een delicaat product. De timing van het moment waarop het openbarst luistert heel nauw. En dan moet het ook nog betaalbaar blijven. Omdat het op heel grote schaal moet worden toegepast, zal elke cent duurder of goedkoper een enorm verschil maken.
De wereld heeft niet méér uitvindingen nodig. De wereld heeft behoefte aan betere vragen.
De productie lijkt een kwestie van tijd dus. Maar daarna dient zich weer een volgend obstakel aan: hoe overtuig je boeren van het nut van een product dat ze helemaal niet kennen?
Op dit moment worden Aeropods getest onder specifieke bodemomstandigheden, met boeren die ervoor openstaan om het product uit te proberen. Deze proeven leveren de statistische data op die we nodig hebben om de impact aan te tonen. Dat helpt om onze boodschap over te brengen, want boeren laten zich niet overtuigen door verkooppraatjes. Bovendien kijken ze veel naar elkaar. Als een buurman positieve ervaringen heeft met een nieuwe methode, staan anderen daar sneller voor open. We moeten laten zien dat een andere manier van bodembewerking niet alleen ecologisch noodzakelijk is, maar ook economisch verstandig. Show, don’t tell.
In de agrarische sector zijn veel grote spelers die wellicht niet zitten te wachten op jullie innovaties, zoals producenten van kunstmest of grondbewerkingsmachines. Hoe gaan jullie daarmee om?
Met Muju Earth streven we ernaar het gebruik van kunstmest en schadelijke machines te verminderen, en tegelijkertijd de opbrengsten Ă©n de bodemgezondheid te verbeteren. Onze innovaties kunnen boeren helpen de overstap te maken van extractieve landbouw, die het ecosysteem uitput, naar regeneratieve landbouw, die de bodem en de biodiversiteit juist versterkt. Deze transitie is al in volle gang, nu boeren wereldwijd overstappen op biologische meststoffen en betere monitoring van de bodemkwaliteit. Wij willen deze verandering versnellen en bijdragen aan deze noodzakelijke systemische verandering.
Je belangstelling voor landbouw is hoofdzakelijk professioneel gegroeid dus?
Hmmm… niet helemaal. Toen ik nog studeerde in Nigeria grapte ik vaak dat ik me ooit zou terugtrekken op een boerderij om een rustiger en bewuster leven te leiden. Vooral het idee om te leven van wat de aarde geeft, sprak me aan. Tegelijkertijd denk ik niet dat ik ooit helemaal afscheid zou kunnen nemen van de buzz van het stadsleven en het creatieve ondernemerschap. Maar misschien lukt het me ooit om die twee werelden met elkaar te combineren.
Jij hebt ook een persoonlijke groei doorgemaakt van een probleemoplossende technicus naar een analytisch designer tot een creatieve ondernemer. Hoe verliep dat proces?
Ook dat leer je niet uit boeken! Ik heb tijdens mijn studie veel inspirerende mensen ontmoet, onder wie professoren en bedrijven waar ik stage heb gelopen. Door hen te observeren en vragen te stellen heb ik enorm veel geleerd. Mijn moeder is daarbij een belangrijk voorbeeld. Ze is een succesvolle ondernemer en een van de meest vindingrijke en volhardende personen die ik ken.
Wat betekent Muju eigenlijk?
Muju komt van een Yoruba-woord en betekent zoiets als: de toekomst vooruitbrengen. Die naam sluit goed aan bij onze missie om technologieën te ontwikkelen die bijdragen aan gezondere bodems en duurzame landbouw.
Toen we nog onderzoek deden naar de bodem gebruikten we al de naam Muju Earth. Toen Aeropod ontstond, werd dat Muju Earth Technologies. Die naam is voor mij nog altijd een soort mantra: met technologie werken aan een gezondere bodem en daarmee aan de toekomst van landbouw. De naam biedt ook ruimte voor innovaties die na Aeropod misschien nog gaan komen.
Wat zijn de belangrijkste lessen die je hebt geleerd in de ontwikkeling van Muju Earth Technologies?
Het denken in gedeelde belangen. Je kunt alleen slagen als innovator en ondernemer dankzij de personen die je om je heen hebt verzameld en hoe je met die relaties omgaat. Daarvoor is empathie onmisbaar. De transitie naar regeneratieve landbouw is een abstracte uitdaging. Maar het begint met een vraag aan Ă©Ă©n persoon. Wat heeft die boer nodig? Wat wil die investeerder horen? Daarvoor moet je je verplaatsen in de ander. Het maakt niet uit hoe groot het probleem is, of hoeveel impact je wilt hebben, het begint allemaal met menselijk contact.
Wat is je boodschap aan een volgende generatie ontwerpers?
De wereld heeft niet méér uitvindingen nodig. De wereld heeft behoefte aan betere vragen. Besteed minder tijd aan slim proberen te zijn en meer tijd aan werkelijk begrijpen.